Op het einde wilde ik het met mijn vader nog even hebben over (mijn blogs over) het Basisinkomensysteem waar hij de vorige keer dat ik hem sprak zo fel op reageerde. Voordat hij weg wilde zei ik nog aan ze dat ik bij de Basisinkomengroep zit. Toen konden mijn vader en ik dus allebei ons zegje doen waarbij hij zei dat het huidige systeem verwerpelijk is. Aha! Dit opende (voor mij) perspectieven dat we daar over kunnen spreken - ja we willen altijd graag on speaking terms blijven en het niet persoonlijk gaan spelen - de vele angst / verwarring die tussen mijn vader en mij heeft bestaan overstijgen door het realiseren van een gelijkheidsrelatie.
Hij zei dat het basisinkomensysteem niet had gefunctioneerd in Noord-Korea en Rusland - dit moet ik dus even onderzoeken. Vraag ik (mij) gelijk: waarom niet? Hij wilde weg, maar ik wilde hier in dit moment uitkomen, anders wordt het telefoneren en dat werkt niet al te best voor ons. Want het is niet praktisch als het basisinkomensysteem van de tafel wordt geveegd door wat er in het verleden in de mensheid kan zijn voorgevallen. Dus al gauw realiseerde ik me - zag ik mezelf - dat het te maken moet hebben met deze twee landen een cultuur hebbende die gebaseerd is op geleid worden (i.p.v. van onszelf te leiden Hier als gelijken) - en dan in grotere mate dan hier in Nederland bijvoorbeeld (waar mensen zich ook laten leiden door het systeem / gedachten al hebben de meesten dat niet door nog.)
Verder weet ik niet of de Basisinkomensystemen in genoemde landen onvoorwaardelijk van aard waren. Ook zal het Basisinkomensysteem nog niet perfect zijn want het wordt gefundeerd in het kapitalisme en zal dus nog gegrond zijn in misdaad tegen de menselijkheid. Het Gelijkheids Geldsysteem zal niets kapitalistisch meer in zich hebben -- alleen Leven Hier waarderen en zelf-funderend en zelf-ondersteunend zijn. Zie voor volledige uitleg www.eqafe.com
Het belangrijkste punt voor mijn proces van zelfrealisatie en zelfoprechtheid één en gelijk als alles worden is dat het voor mij meerdere punten om te verwijderen opent, want mijn hele leven zowat verwerp / neem ik niets aan van dit systeem (stiekem / stilletjes in mezelf / zelfonoprecht). Ik zei dan in mezelf heel vaak "ik ga niet accoord". Evenwel is dit systeem blijven bestaan want ik heb niets gedaan als dan het verwerpelijk te vinden = stilzwijgend accepteren. Ja ineens zag ik dat ik dit systeem van mijn vader heb geërfd. Kijk - wij zijn het systeem, dus zijn wij ei-gelijk verwerpelijk, want wij hebben dit systeem toegestaan en aanvaard. Dit is nou precies mijn ervaring van kinds af aan "dat niemand verantwoordelijkheid nam voor wat hij / zij deed" en we maar dingen / mesnsen buiten zef blijven blameren. Want hoe bestaan we met elkaar? Hou van je buurman als jezelf (ECHTE LIEFDE) is ver te zoeken. Nee geeneens zien dat we onszelf zien in andere, in plaats daarvan het gaan bevechten (denken) en projecteren als we ons niet zo mooie zelf zien in anderen. Ik pas zelfvergeving toe op alle punten / systemen in mij die zich hierdoor openden, want wat in mijn vader is, is in mij. Immers de zonden / persoonlijkheden van de vaders en moeders zijn overgedragen en heb ik gecopieërd en gedupliceerd.
Waar het in de mensheid als in mijn relaties met mensen / wezens om gaat is het het vestigen van gelijkheidsrelaties om zo zelf te kunnen veranderen, wat door weerklank alles zal veranderen.
Tot zover.
